Bizimle iletişime geçiniz

Gündem

Fethullah Gülen Le Monde’a yazdı

Fethullah Gülen: Türk demokrasisi İslami değerlere uyulduğu için değil o değerlere ihanet edildiği için başarısız oldu

LE MONDE 25.02.2019

2000’li yılların başlarında Türkiye demokrasisini iyileştirme yolunda adımlar atan Müslüman bir ülke olarak takdir ediliyordu. 2002’de göreve başlayan iktidar partisi Avrupa Birliği’nin demokratik standartlarıyla uyuşan reformlar yaptı ve insan hakları mevzuunda ülkenin sicili düzelme yoluna girdi.

Maalesef bu demokratik reformlar uzun ömürlü olmadı. Birkaç sene içinde reformlar durakladı ve 2011’de üçüncü seçim zaferinden sonra o zamanın başbakanı, bugünün cumhurbaşkanı Erdoğan tamamen bir u-dönüşü yaptı. O günden bu yana giderek şiddetlenen otoriterleşme Türkiye’yi artık diğer Müslüman çoğunluklu ülkelerin örnek alabileceği bir ülke olmaktan çıkardı.

Bazıları Türkiye’nin son dönemde sergilediği olumsuz örneği demokratik ve İslami değerler arasındaki uyumsuzluğun delili olarak görebilir. Ancak bu yanlış bir teşhis olur.

Görünenin aksine, dışarıdan bakıldığında İslami hassasiyete sahipmiş izlenimi vermesine rağmen, mevcut iktidarın icraatları temel İslami değerlerle taban tabana zıttır. Bu temel değerler, belirli bir giyiniş tarzı veya dini sloganlar kullanmakla alakalı değildir. İslam dininin idareye ilişkin temel değerleri; hukukun üstünlüğüne ve yargının bağımsızlığına saygı, iktidardakilerin hesap verebilirlikleri ve her bireyin temel hak ve hürriyetlerinin korunması gibi değerlerdir. Türkiye’nin demokrasi tecrübesinde, son dönemdeki geriye gidiş İslami değerlere riayetin değil, aksine bu değerlere yapılan ihanetin bir sonucudur.

Zulme karşı konuşmak dini bir vecibedir

Anadolu halkı gayrimütecanis bir toplumdur. Sünni, Alevi, Türk, Kürt veya başka bir etnik kökene mensup, Müslüman veya gayrimüslim, dindar ya da laik hayat tarzını benimsemiş vatandaşlar çok farklı hayat görüşlerine, felsefelere, ve inançlara sahiptir. Herkesi aynı olmaya zorlamak hem gereksiz bir çaba hem de insaniyete karşı bir saygısızlıktır. Bu bağlamda tüm vatandaşların anlayışına, duygusuna, düşüncesine, hayat felsefesine, dünya görüşüne saygılı olunmalıdır. Çoğunluk ya da azınlık, hiçbir grubun diğerleri üzerinde istibdat kurmadığı, katılımcı demokratik yönetim, böylesine gayrimütecanis bir toplum için en uygun yönetim şeklidir. Aynısı Suriye, Irak ve diğer komşu ülkeler için de söylenebilir.

Tarih boyunca Türkiye’de ve başka birçok yerde görüldüğü gibi, kendi hakimiyetlerini korumak için toplumdaki farklılıklardan istifade edip farklı grupları birbirlerine düşürmek müstebit liderlerin sıklıkla başvurdukları bir metod olmuştur; Dini inançları ve hayat görüşleri ne olursa olsun, vatandaşlar evrensel hak ve özgürlükleri etrafında bir araya gelebilmeli ve bu hakları ihlal edenlere demokratik yollarla karşı çıkabilmelidir.

Zulme karşı kendini ifade etmek demokratik bir hak, bir vatandaşlık görevi ve inananlar için dini bir vecibedir. Kur’an-ı Kerim, insanların adaletsizlik karşısında susmaması gerektiğini ifade eder: “Ey iman edenler! Adaleti ayakta tutan ve yalnız Allah için hakka şahitlik eden kimseler olunuz, kendiniz, ana-babanız ve yakın akrabanız aleyhine de olsa.” (4:135).

Başkalarına zarar vermemek kaydıyla, başta inancının veya hayat görüşünün gerektirdiği şekilde yaşama ve ifade hürriyeti olmak üzere, temel hürriyetlerini kullanmak insanı gerçek manada insan yapar. Hürriyet insana Rahman’ın verdiği bir haktır ve onu kimse alamaz. Hürriyetlerinden mahrum bırakılmış bir insanın, gerçek anlamda insanca bir hayat sürdüğünden söz edemeyiz.

Siyasal İslamcıların iddialarının aksine İslam, bir yönetim şekli veya yönetimle alakalı bir ideoloji değil, bir dindir. Belki yönetimle alakalı bazı prensipler vaz’ eder ki, bu vaz’ etmiş olduğu prensiplerin bütününün çok küçük bir yüzdesini teşkil eder. İslamı siyasal bir ideolojiye indirgemek İslam’ın ruhuna karşı işlenmiş büyük bir suçtur.

İslâm’ın siyaset ve devlet görüşü üzerinde çalışan veya bir şeyler söyleyen kimseler üç konuda hataya düşmüştür. Birincisi, çok defa Kitap ve Sünnetin ortaya koyduğu İslâm ile, Müslümanların tarihî tecrübeleriyle ortaya koydukları İslam anlayışını birbirine karıştırmışlardır. Günümüz Müslümanlarının, tarihi tecrübeleri ve o tecrübeler bağlamında ortaya konan hükümleri eleştirel bir gözle ele alarak, temel kaynaklar ışığında, İslam’da insan hakları, demokrasi ve sosyal katılım gibi konularda tüm dünya Müslümanlarına yeni açılımlar sunmaları önemlidir. Yapılan ikinci hata, bazen bir Kur’ân meali, bazen birkaç seçme hadise istinat ederek önceden tespit edilmiş bir anlayışa meşruiyet arama ve bunu başkalarına empoze etmeye çalışmaktır. Kur’an’ın ruhu ve siyer felsefesi ancak bütüncül bir bakış açısıyla ve Cenab-ı Hakk’ın muradını arama halis niyetiyle yakalanabilir. Yapılan üçüncü hata da din, Allah’ın hâkimiyetine, demokrasi ise milletin re‘yine dayanmaktadır diyerek demokrasi ile dinin asla bağdaşmayacağı iddiasında bulunmaktır. Cenab-i Hakk’ın kozmolojik anlamda her şeye hâkim olduğundan hiçbir mü’ minin şüphesi yoktur; ancak bu, bizim irade, temayül ve tercihlerimizin olmadığı veya Allah’ın onları hesaba katmadığı manasına gelmez. Hakimiyetin millete ait olması, –hâşâ– onun Allah’tan alınarak insanlara verilmesi değil, Allah tarafından insanların tasarrufuna tevdi edilen bir hususun, herhangi bir müstebit şahıs veya oligarşiden alınıp cumhura tevdi edilmesidir.

Devlet kutsal ya da islami olamaz

Ayrıca “devlet” dediğimiz şey, insanların bir araya gelerek temel hak ve hürriyetlerinin muhafazası, adalet ve barışın temini için oluşturdukları sistemin adıdır. Devlet bizatihi maksat değil, insanların her iki cihanda mutluluğa ulaşması için yardımcı bir araçtır. O sistemi oluşturan insanlar bir takım temel inanç ve değerleri ne ölçüde benimsemişlerse devlet de o ölçüde o inanç ve değerlere yakındır. Dolayısıyla İslami devlet tabiri kendi içinde çelişkilidir. İslam’da ruhban sınıfı olmadığı için teokrasi de İslam’ın ruhuna yabancıdır. İnsanlar arasında bir sosyal kontratın neticesi olan devlet nihayetinde insanlardan müteşekkildir, “İslami” veya “kutsal” olamaz.

Dünyada demokrasi çok farklı şekillerde hayata geçirilmiştir. Bu değişik uygulamaların temelindeki demokratik ideal, yani bir grubun başka bir grup üzerinde baskı kurmaması aynı zamanda İslami bir idealdir. Hukukta eşit vatandaşlık anlayışının temeli, her insanı Allah’ın yarattığı kerim bir varlık olarak aziz tutmak ve ona Allah’ın yarattığı bir sanat eseri olarak saygı duymaktır. Bütün bunlar nazara alındığında Monarşi veya oligarşiye nazaran, katılımcı demokrasi veya cumhuriyetçi yönetim şeklinin İslam’ın ruhuna daha uygun olduğu görülür.

Türkiye’nin şu anki yönetimi demokrasiden çok oligarşiye benziyor. Türkiye nasıl bu hale geldi?

Cumhurbaşkanı Erdoğan devlet organlarını tekelinde toplayarak, sermaye sahiplerini vesayeti altına alarak ve yakın çevresini ödüllendirerek, bir zamanlar demokrasi adına umut veren Türkiye’yi yanlış bir yola sevk etti. Gücü tekelinde toplamaya matuf kamuoyu oluşturmak için şahsımı ve hizmet gönüllülerini devlet düşmanı ilan etti ve ülkenin yakın tarihinde yaşanmış bütün kötülüklerden mesul tuttu. Bu yapılanlar bir kimseyi ve grubu günah keçisi yapma refleksinin tipik bir örneğidir.

Erdoğan hükümeti, kendilerini barış ve hoşgörüye adamış Hizmet hareketi katılımcıları başta olmak üzere her türlü muhalif insanı hedef aldı. Çevreci protestocular, gazeteciler, akademisyenler, Kürtler, Aleviler, gayrimüslimler ve Erdoğan’ın yaptıklarını eleştiren bazı dindar Müslüman gruplar da bu politikadan nasibini aldı. Haksız işten atmalar, tutuklamalar, hapis, işkence, mal gaspı ve daha birçok zulümle insanların hayatları mahvedildi.

Devam eden zulümden kaçan binlerce Hizmet gönüllüsü Fransa da dahil olmak üzere dünyanın değişik ülkelerine sığındılar. Hizmet gönüllülerine düşen gittikleri her yerde topluma entegre olarak yasalara uygun bir şekilde yasamak, sosyal problemlerin çözümüne katkıda bulunmak ve İslam’ın radikal yorumlarının Avrupa’da yayılmasına karşı barışçıl yollarla mücadele etmektir.

Türkiye’de yargı eliyle insanları bir kişiye veya bir gruba sempati duyduğundan dolayı suçlu ilan eden büyük bir zulüm kampanyası devam etmektedir. Bu kampanyanın kurbanlarının sayısı her gün artmaktadır. 150 binden fazla vatandaş hâksiz yere islerinden atıldı, 200 binden fazlası tutuklandı ve 80 binden fazla vatandaş hapsedildi. Siyasi amaçla yapılan bu zulmün hedefinde olan ve ülkeyi terk etmek isteyenler pasaportları iptal edildiği için Birleşmiş Milletlerin tanıdığı en temel insani haklarından mahrum ediliyorlar. Türkiye Cumhuriyeti kurulduğu 1923’ten bu yana askeri darbelerle sarsıntılar yaşasa da ağır aksak demokrasi yolunda ilerliyordu. Mevcut hükümetin uygulamaları Türkiye’nin uluslararası arenada kazandığı itibari tüketiyor ve Türkiye’yi hürriyetlere düşman, demokratik eleştiri hakkini kullanan vatandaşlarını hapseden ülkeler kategorisine itiyor. Ülkeyi yönetenler ülkelerarası diplomatik ilişkileri suiistimal ederek devlet imkanlarını ve maddi kaynaklarını Hizmet hareketi gönüllerini tüm dünyada taciz etmek, takip etmek ve kaçırmak için seferber etmiş görünüyor.

Bunca mağduriyetin yaşandığı günümüz de Türk halkının demokratik hak ve taleplerini dillendirme mevzuunda nisbeten pasif kaldıkları gözlenmektedir. Belki bunun altında yatan bir sebep olarak ekonomik istikrar endişeleri gösterilebilir. Ancak bugünkü tablodan geriye doğru gidip bakacak olursak bunun tarihi bir sebebinin de olduğunu görebiliriz.

Demokratik yönetim Türk Cumhuriyetinin bir ideali olsa da demokratik değerlerin halk tabanında yerleşmesi adına şimdiye kadar sistemli bir gayret sergilenmedi. Güçlü bir lidere itaat ve devlete itaat eğitim müfredatında her daim önemli bir rükün oldu. Neredeyse her 10 yılda bir gelen askeri darbeler demokrasiye gelişme ve kök salma fırsatı vermedi. Vatandaşlar insanların devlet için değil devletin insan için var olduğunu unuttular veya onlara unutturuldu. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın bu toplum psikolojisinden istifade ettiği rahatlıkla söylenebilir.

Türkiye demokrasisi mevcut rejimden ötürü bir komada olabilir ama ben ümit varım. Zulüm hiçbir zaman uzun ömürlü olmamıştır. Türkiye’nin bir gün demokrasi yoluna geri döneceğine inanıyorum. Ancak demokrasinin kök salıp uzun vadeli olması için bazı tedbirler alınmalıdır.

En başta eğitim müfredatının tekrar elden geçirilmesi lazımdır. Vatandaşların hukukun önünde eşitliği, temel insan hak ve hürriyetleri gibi konuların daha ilk okul yıllarında öğretilmesi gerekir ki onlar büyüdüklerinde bu değerlerin hamisi olabilsinler. İkincisi, Birleşmiş Milletler insan hakları sözleşmesinde ifade edilen temel insan haklarını koruyan ve ne azınlığın ne de çoğunluğun diğerleri üzerinde istibdat kurmasına izin vermeyen yeni bir anayasaya ihtiyaç vardır. Hükümetin yetki ihlallerine karşı birer denge unsuru olarak sivil toplum ve hür medya da anayasada korunmalıdır. Üçüncüsü, kanaat önderleri demokratik değerleri söylemleri ve hareketleriyle vurgulamalılar.

Türkiye’de hali hazırda demokrasi ve insan hakları askıya alınmış durumda. Nüfusunun çoğunluğu Müslüman bir ülke olarak Avrupa Birliği standartlarında demokrasiyi elde etmek gibi tarihi bir fırsatı kaçırmış görünüyor.

Bir toplumun yönetici zümresi bir sıvının üzerindeki kaymak gibidir. Sıvının mahiyeti neyse kaymağın da mahiyeti odur. Sütün kaymağı sütten, yoğurdun kaymağı yoğurttan, şapın kaymağı da şaptan olur. Bir toplumu yönetenler, belki her vakit yüzde yüz hassasiyetle olmasa da, o toplumun umumi manada inanç ve değerlerini yansıtırlar. Ümit ve dua ediyorum ki yakın dönemde Müslüman dünyada yaşanan elim hadiseler bir kollektif şuurlanmaya vesile olur ve gerek hür ve adil seçimleri, gerekse bütün temel insan hakları ve hürriyetlerini müdafaa eden, demokratik fikirli liderleri ve hükümetleri ortaya çıkarır.

Gündem

Gazeteci Mehmet Baransu: Görmediğimiz, yayımlamadığımız bir belgeden suçlanıyorum

15 Temmuz’dan sonra Kanun Hükmünde Kararname (KHK) ile kapatılan Taraf Gazetesi yöneticileri ve muhabiri Mehmet Baransu’nun “Balyoz Darbe Planı” belgelerini yayımlamaktan dolayı yargılandığı dava İstanbul 13’üncü Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü.

Gazeteci Mehmet Baransu’nun Cuma günü yarım kalan savunmasına bugün devam edildi. Hakkındaki iddialara cevap veren Baransu’nun savunması tamamlanamadı. Mahkeme heyeti duruşmayı 10 Temmuz 2019’a erteledi.

Taraf Gazetesi’nde yayımladığı haberlerle Türkiye’de gazetecilik tarihi açısından cesur işlere imza atan Mehmet Baransu, bir askeri cuntayı deşifre ettiği gerekçesiyle tutuklu olarak yargılanıyor.

Gazeteci Mehmet Baransu, Cuma günkü duruşmada yaptığı savunmanın devamında iddianameyi hazırlayan savcının kendisi hakkında istinat ettiği suçlamaları tek tek çürüttü.

“MEHMET PARTİGÖÇ’ÜN CUNTACI OLDUĞUNU İLK BEN YAZDIM”

P24’ün aktardığına göre duruşmada savunma yapan Baransu, “Bana FETÖ üyesi diyorsunuz, 15 Temmuz’un önde gelen isimlerinden gösterilen Mehmet Partigöç’ün cuntacı olduğunu 2010’da Karargâh kitabımda yazdım. Burada bir çelişki yok mu?” dedi.

Ayrıca Telefonumu yasa dışı dinleten dönemin Jandarma Bölge Komutanı Tuğgeneral Hamza Celepoğlu hakkında 2012’de suç duyurusunda bulunduğunu anlatan Baransu, “Yasadışı dinleme haberi Taraf da 1. sayfadan yayımlandı. O dönem soruşturma açılsa, belki de MİT tırları durdurulmayacaktı. FETÖ üyesiysem, bunları yapmamam gerekmez miydi?” şeklinde sordu.

“YAYIMLADIĞIMIZ BELGELERDE ‘EGEMEN HAREKAT PLANI’ YOKTU”

Balyoz Darbe Planı’na ilişkin 2029 adet belge teslim ettiğini vurgulayan Baransu, “Hepsine teker teker imza attım. Ama içlerinde Egemen Harekât Planı yoktu. Görmediğimiz ve yayımlamadığımız bir belgeden suçlanıyoruz.” dedi.

Türk Ceza Kanunu (TCK) 326’ıncı maddeden “orijinal belgeleri imha etmek” suçundan tutuklu olduğunu hatırlatan Mehmet Baransu, “Bir yalandan dolayı tutukluyum. Balyoz’u yazan gazeteci olmama rağmen iddianameyi okuya okuya anlayabildim. İddianamede FETÖ’nün medya yapılanmasına mensup ‘olabileceğim’ yazılmış. Bu iddianameyi bir ihtimal üzerine kurmuşlar. Bu mahkeme bu iddianameyi nasıl kabul etmiş?” dedi.

TAHLİYE TALEBİNDE BULUNMADI

Hiçbir duruşmada tahliye talebinde bulunmadığını vurgulayan Baransu, “Ama yeni bir hukuksuzluğa imza atılmaması adına: Bu dosyada TCK 326’dan (“devletin gizli belgelerini imha etmek”) ve TCK 327’den (“devletin gizli belgelerini temin etmek”) tutukluyum.” diyerek tutanaklara geçmesini istedi.

Hazırlanan iddianamede tutuklu olmasına gerekçe gösterilen “örgüt üyeliği” istinadının olmadığına dikkat çeken Mehmet Baransu, “TCK 327 açısından daha uzun süre tutuklu kalmam mümkün değil; TCK 326 açısından ise bu dosya çökmüştür. Nasıl tutukluluğa devam kararı vereceğinizi merak ediyorum” ifadelerini kullandı.

Baransu’nun yargılandığı davaya müşteki olarak katılan Emekli Albay Dursun Çiçek, davanın 15 Temmuz kapsamında genişletilmesini istedi. Ayrıca Çiçek, Mehmet Baransu’nun “örgüt yöneticiliği” suçlamasından da yargılanmasını ve tutukluluğunun devamını talep etti.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hazırlanan iddianamede, tutuklu sanık Mehmet Baransu ile firari sanık Tuncay Opçin’in 75 yıla kadar diğer şüpheliler Ahmet Altan, Yasemin Çongar ve Yıldıray Oğur’un da 52 yıl 6 aya kadar hapis cezasına çarptırılmaları talep ediliyor.

Mehmet Baransu: Balyoz darbe planıdır, bugün olsa yine yazarım

Okumaya devam et

Gündem

Ozan Arif’in Mevlid-i Şerifi “Seçim yasaklarına” takıldı

Ülkücü camianın yakından tanıdığı Ozan Arif’in vefatı nedeniyle okutulmak istenen mevlid-i Şerif, Diyanet engeline takıldı.

Milliyetçi Hareket Partisi’nin (MHP) Genel Başkanı Devlet Bahçeli’ye yönelik sert eleştirileri ile tanınan Ozan Arif için okutulmak istenen 40 Mevlid-i Şerif, Aksaray Müftülüğü tarafından camilerin siyasete alet edileceği iddiasıyla izin verilmedi.

Aksaray Müftülüğü kararına gerekçe olarak Diyanet’in, “Camilerde propaganda yapılamayacağı” talimatını gösterdi. “Halk yanlış anlar” dedi.

31 Mart seçimleri sürecinde Adalet ve Kalkınma Partisi’nin (AKP) belediye başkan adaylarının camilerde yaptığı propagandaları görmezden gelen Diyanet’in, 13 Şubat’ta hayatını kaybeden ‘Ozan Arif’ mahlaslı halk ozanı Arif Şirin’in mevlidine izin verilmemesine sevenleri tepki gösterdi.

Ozan Arif’in vefatının 40’ıncı günü nedeniyle mevlit okutulmak istendi. Bunun için de Aksaray İl Müftülüğü’ne başvuruldu.

Ancak müftülük, hem Diyanet Kanunu’nun “din görevlilerinin, herhangi bir siyasi parti için siyaset yapamayacağı” yönündeki maddesini hem de Diyanet’in kendilerine gönderdiği talimatı gerekçe gösterip yasak koydu.

DİYANET’İN AKP’LİLERE UYGULANMAYAN TALİMATI HATIRLATILDI

Müftü Cemalettin Bal imzalı yasak kararında, şöyle denildi: “Diyanet İşleri Başkanlığı’nca gönderilen Mahalli İdareler Seçim Yasakları konulu yazılı talimatta ‘Müftülük hizmet binalarında, Kuran kurslarında, camilerde, bunların altında, bitişiğinde veya müştemilatı sayılan yerlerde siyaset ve şahsiyet yapılmaması, iç ve dış politikalara girilmemesi, ima yoluyla da olsa, herhangi bir siyasi parti veya zümrenin lehine veya aleyhine olabilecek konuşmalardan, yanlış anlama ve yorumlara sebebiyet verebilecek davranış, etkinlik ve faaliyetlerden sakınılması’ bildirilmektedir. Bu itibarla 24 Mart 2019’da Ulu Cami’de mevlit programının icra edilmesi uygun görülmemiştir.”

OZAN ARİF’İN OĞLU TEPKİ GÖSTERDİ

Ozan Arif’in oğlu Mehmet Alp Şirin, skandal yasağa sosyal medya hesabında şu tepkiyi gösterdi.

“Müftü Efendi ya yanlış anlamış ya da bazı temel bilgilerden bihaber” diyen Şirin, “Bizim dinimizde dünyevi meşgalelerin ahiretle alakası yoktur.” dedi.

“Ne siyaset konuşuruz, ne slogan atarız, ne siyasi içerikli pankart asarız, ne de parti amblemli şeker, lokum veya çay dağıtırız.” sözleri camilerde siyaset yapanlara göndermede bulunan Şirin, “Bu kanunu, hayatında doğrudan veya dolaylı siyasetle uğraşmış herkese uygulamaya kalkarsanız memlekette mevlidini okuyabileceğiniz kimse kalmaz.” şeklinde tepki gösterdi.

AKP’li adaydan camide kahvaltılı seçim propagandası

Okumaya devam et

Gündem

Bahçeli, Ankaralıları bu sözlerle tehdit etti: 31 Mart seçimleri uçurumdan önceki son çıkış

Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) Genel Başkanı Devlet Bahçeli, Cumhur İttifakı’nın Ankara’da düzenlediği mitingde “31 Mart seçimleri Ankara için uçurumdan önceki son çıkıştır” ifadesini kullandı.

Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) ve MHP’nin Ankara’da ortak düzenledikleri mitingde konuşan Devlet Bahçeli, “Ankara milli bekamızın stratejik beşiğidir.” muhalefete ağır sözlerle yüklendi.

MUHALEFETE “TERÖR SEVİCİLERİ” VURGUSU YAPTI

AKP Genel Başkanı ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’dan önce mitingde halka hitap eden Bahçeli, “31 Mart seçimleri yalanla doğru, sahtekârlıkla sadakat, terör sevicileri ile Türkiye sevdalılar arasında yapılacak olan en kritik seçim olacaktır. 8 gün sonra ya beka diyeceğiz, ya belaya boyun eğeceğiz.” sözleri toplumu kutuplaştıran söylemlere devam etti.

Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) ve İyi Parti’nin kurduğu ittifaka ağır sözlerle yüklenen Devlet Bahçeli, “Cumhur ittifakı milli varoluşumuzun hizmetkârıdır. Buna karşılık zillet ittifakı kumpastır, komplodur, kaostur, kavgadır, kargaşa güvertesidir. Ankara dün zilleti reddetti” dedi.

MANSUR YAVAŞ İÇİN “SİYASİ DEVŞİRME” İFADESİNİ KULLANDI

“Cumhur İttifakı’nın Ankara adayı Sayın Mehmet Özhaseki’dir.” diyen Bahçeli, “Hiçbir siyasi devşirme Ankaralıyı tapulu malı görmesin.” sözleri ile CHP’nin Ankara Büyükşehir Belediye Başkan adayı Mansur Yavaş’ı hedef aldı.

“Eski ülkücüymüş, MHP’liymiş. Bunların hepsi masal, hepsi fasa fisodur. Ya ülkücüsündür ya değilsindir. Arası yoktur ortası yoktur.” diyerek konuşmasına devam eden Devlet Bahçeli, “Dün CHP’yi kötülerken, bugün CHP’nin filikasına binen şahsiyetin siyasi çizgisi olmayacaktır. Ankara Polatlı’dan top sesleri duyarken bile teslim olmadı. Cumhuriyetin başkenti nice badireleri atlattı taviz vermedi.” dedi.

Konuşmasında kaotik dil kullanmaya devam eden Bahçeli, “Milli bekamızı, cumhuriyetin ruhunu, milli birlik ve dayanışma iradesini hem yıkmak hem de kırmak için devrededirler. Gezi Parkı’nda denediler, şamarı yediler. 6-7 Eylül’de denediler, bedelini ödediler. Zillet ittifakına diyorum ki; 31 Mart’ta yapamayacaksınız. Ankara’yı ele geçiremeyeceksiniz.” dedi.

Mini Süleyman Soylu Belgeseli: “Ben döneğim öyle mi?”

Okumaya devam et

Öne çıkanlar