Bizimle iletişime geçiniz

Gündem

Sürgün gazeteciyi susturma operasyonu

Cumhurbaşkanı Erdoğan ve İletişim Ofisi her gün basın özgürlüğüyle ilgili açıklama yaparak Türkiye’nin ne kadar özgür bir ülke olduğunu vurguluyor. Oysa sadece Türkiye’deki değil, 10 bin km ötede, Amerika’daki sürgün gazetecileri bile susturmak için talimat çalışıyorlar.

BOLD- Zaman Gazetesi son Yayın Yönetmeni Abdülhamit Bilici, ABD’de katıldığı bir konferansta başına gelenleri Kronos News‘e yazdığı bir yazıda anlattı.

‘Asıl sen Erdoğan’la bağlantını açıkla!’ başlıklı yazıda Bilici, Houston’daki Türk konsolosluğundan 3 yetkilinin konferansın iptal edilmesi için, programı düzenleyen sivil toplum kuruluşu World Affairs Coincil’e (WAC) baskı yaptığını açıkladı.

Olaydan konferansa gidince haberinin olduğunu ifade eden Bilici, “Konsolosluktan 3 kişi gelip malum propagandaları tekrar ederek toplantının iptal edilmesini istemişler. Baskıcı ülkelerin bu tür şantajlarına alışık olan kuruluş, bu tepkileri umursamadı. Washington’a ziyarete gelen Erdoğan’ın Amerikan toprağında göstericilere şiddet uyguladığını bildikleri için muhtemel bir taşkınlığa karşı güvenlik tedbiri almayı da ihmal etmemiş, polisi haberdar etmişlerdi.” dedi.

“BİR ŞEY ANLATMAMA GEREK KALMADI”

Davet edildiği her konferansa gittiğinde kapıda ve salonda polisleri gördüğünü söyleyen Bilici, “Tüm bunlar, kendi ayağına kurşun sıkan lobiciliğin muhteşem performansına dair çok önemli dersler içeriyordu. Erdoğan yönetimi resmi söyleminde Türkiye medyasının Batı’dan daha özgür olduğunu, hapiste gazeteci olmadığını öne sürüyor. Oysa gerçekte, Türkiye’yi geçtik, dünyanın öteki yakasında mağdur bir gazeteciyi bile susturmaya çalışıyordu. Aslında benim çıkıp bunun üstüne ilave bir şey söylememe gerek kalmadı.” ifadelerini kullandı.

Bilici, toplantıda kendisine soru soran ve “Gülen ile bağlantını açıkla” diye seslenen bir dinleyiciye ise kendisinin yerine O’Malley’in cevap verdiğini ifade ederek “Bilici, Hizmet hareketiyle ilişkisinin ne olduğunu açıkça anlattı, asıl sen Erdoğan’la bağlantını açıklar mısın?” şeklinde cevap verdiğini yazdı.

Dünya siyaseti ve Türkiye hakkında geniş bilgi sahibi moderatör Ronan O’Malley, program devam ederken takipçilerinden gelen bir notu da paylaştı. O’Malley, Houstan’da yaşayan bir Türk vatandaşının konferansa katılmak istediğini ama konsolosluk yetkilileri tarafından fişlenmekten ve bu yüzden mağduriyet yaşamaktan endişe ettiği için çok istemesine rağmen toplantıya katılamadığını ifade ettiğini söyledi.

ABDÜLHAMİT BİLİCİ’NİN YAZISININ TAMAMI…

ABD’nin önemli STK’larından World Affairs Coincil’de (WAC) verdiğim konferansta bir kişi, bağırarak bir şeyler söylemeye başladı. Gülen’le ilişkimin ne olduğunu açıklamamı istiyordu. Moderatör de ona yerinde bir soru sordu: Asıl sen Erdoğan’la bağlantını açıklar mısın?’

Görme engelli bir gazetecinin aylardır hapiste tutulduğunu bilseniz, 748 bebeğin ve 10 binden fazla kadının demir parmaklıklar arkasında güneşi görmeden yaşadığını bilseniz, kimi öğretmen kimi hakim kimi yazar 3 bin insanın hücre işkencesine maruz kaldığını ve bu insanlardan bazılarının hücrelerinde ölü bulunduklarını bilseniz ve bütün bu dramatik tablonun yüzde birinden bile habersiz profesörlerle karşılaşırsanız ne yaparsınız? Elinizden geldiğince, diliniz döndüğünce acı gerçekleri dünyaya anlatır, soruna çare bulmak için her fırsatı değerlendirirsiniz.

Yurt dışında bulunduğum 3 yıldır işte bu ruh halindeyim. Cüneyt Arat, Mümtaz’er Türköne, Fevzi Yazıcı, Faruk Akkan, Nazlı Ilıcak, Büşra Erdal, Ünal Tanık, Ahmet Altan, Emre Soncan, Hidayet Karaca, Vahit Yazgan ve diğerleri sürekli aklımda. Yaptıklarımı hiçbir zaman yeterli görmesem de küçük büyük demeden her fırsatı değerlendirmeye çalışıyorum. Uluslararası medyaya yazılar yazmak, konuşmak isteyen gazetecilere röportaj vermek, davet edildiğim üniversitelerde öğrencilerin dersine girmek, hocalarıyla konuşmak, kanaat önderleriyle birebir görüşmeler yapmak, bulunduğum ülkedeki sivil toplum kuruluşlarının davetlerine katılıp, konferanslar vermek, medya kurumlarını, siyasetçileri, think tankleri, medya ve insan haklarını örgütlerini ziyaret edip bilgilendirmek, Uber/Lyft yaparken müşterilere kendi hikayemi ve ülkedeki insan hakları dramını anlatmak, tanıştığım insanları bu konuda bir şeyler yapmaya teşvik etmek gibi çabalar bunlar.

Bunu, özgürlüğünü kaybetmiş birçok meslektaşıma ve dostuma karşı vefa, bir insan ve bir gazeteci olmanın gerektirdiği sorumluluk ve çok yüksek bir ihtimalken özgürlüğümü kaybetmemiş olmanın şükrü ve gereği olarak görüyorum. Benzer durumdaki birçok arkadaşın da aynı duyguları taşıdığını ve benzer gayretler sergilediğini görüyorum.

Bütün bu çabaların, sorunun çözümüne bir katkısı oluyor mu, bundan emin değilim. Ancak hukukun yerle bir olduğu, gazeteci Deniz Yücel ve rahip Brunson örneklerinde olduğu gibi ancak büyük devletlerin yaptırım tehdidiyle insanların o cendereden zor bela kurtarılabildiği ortamda sonuç almak hiç kolay değil. Ancak tüm olumsuzluklara rağmen bu cılız gayretleri sürdürürken, Güney Afrika özgürlük lideri Mandela’nın hayatını anlattığı kitapta paylaştığı siyah beyaz bir fotoğraf aklıma geliyor sürekli. Irkçı beyaz azınlığın zulümde zirve yaptığı, Mandela ve arkadaşlarının 20-30 yıl sürecek zindan hayatının daha başlarında olduğu günlerde, onları hatırlayan ve dünyanın bir başka köşesinde, “Mandela’ya özgürlük” yazan dövizle mücadelelerine destek veren gencin fotoğrafı. Bu minik gayretin sonuca etkisini ölçemeyiz belki ama terörist denilerek 27 yıl hapiste tutulan Mandela’nın, bu duruş ve bu mücadele sonucunda bir gün hapisten çıkıp ülkesini özgürlüğe kavuştuğunu ve tüm dünyanın önünde saygıyla eğildiği örnek bir insan olarak tarihe geçtiğini biliyoruz.

Amerika’daki önemli sivil toplum kuruluşlarından biri olan World Affairs Coincil’den (WAC) Houston’da iki konferans daveti alınca tereddütsüz kabul ettim. Daha önce de bu kuruluşun başka şehirlerdeki konferanslarına katılmıştım. Üyeleri dünyadaki gelişmeleri yakından takip eden, çoğu Türkiye’yi ziyaret etmiş, içinde bulundukları toplumun kanaat önderleri konumundaki insanlardı. “Türkiye’deki Demokrasi ve Basın Özgürlüğüne İçten Bakış” başlıklı konferanslarda, gazetesi kapatılmış, arkadaşları hapse atılmış, sürgündeki bir gazeteci olarak yaşadıklarımı, 7’den 70’e herkesi ve her kesimi etkileyen insan hakları ihlallerini anlatacaktım. Toplantının duyurusu yapılır yapılmaz, Erdoğan iktidarının yerli ve Amerikalı uzantıları harekete geçti. Sosyal medyada gördüğüm kadarıyla Nedim Şener ve ismini Flynn skandalından hatırladığımız, yasadışı faaliyetleri nedeniyle hakkında soruşturma açıldığı için ABD’ye gelemeyen Ekim Alptekin başı çekiyordu.

Hizmet hareketi, Fethullah Gülen ve yurtdışındaki okullar aleyhine karalama haberleri, belgesel çalışmaları yapan birkaç Amerikalı da boş durmuyordu. Beni davet eden kuruluşu ikaz etmeye, programı iptal ettirmeye çalışıyorlardı. Daveti kabul ederken, WAC yetkililerine başlarına gelecekleri önceden söylemiştim. Erdoğan’ın uzantılarının ve bizzat Türkiye elçiliğinin, Houston’daki konsolosluğun baskı uygulayacağını, tehdit edeceklerini, konferans sırasında taşkınlık çıkarabileceklerini hatırlatmıştım. Konferans için gittiğimde davet sahipleri paylaşınca haberim oldu. Konsolosluktan 3 kişi gelip malum propagandaları tekrar ederek toplantının iptal edilmesini istemişler. Baskıcı ülkelerin bu tür şantajlarına alışık olan kuruluş, bu tepkileri umursamadı. Washington’a ziyarete gelen Erdoğan’ın Amerikan toprağında göstericilere şiddet uyguladığını bildikleri için muhtemel bir taşkınlığa karşı güvenlik tedbiri almayı da ihmal etmemiş, polisi haberdar etmişlerdi. Her iki konferansa da gittiğimde kapıda ve salonda polisleri gördüm. Tüm bunlar, kendi ayağına kurşun sıkan lobiciliğin muhteşem performansına dair çok önemli dersler içeriyordu. Erdoğan yönetimi resmi söyleminde Türkiye medyasının Batı’dan daha özgür olduğunu, hapiste gazeteci olmadığını öne sürüyor. Oysa gerçekte, Türkiye’yi geçtik, dünyanın öteki yakasında mağdur bir gazeteciyi bile susturmaya çalışıyordu. Aslında benim çıkıp bunun üstüne ilave bir şey söylememe gerek kalmadı. Gitmişken yine de konuştum. Soru cevap şeklinde yapılan panelde, Türkiye’nin zorlu demokrasi serüvenini, AKP’nin iyi ve berbat zamanlarını, medyada Zaman’ın çizgisini, artı ve eksilerini, Hizmet hareketinin yaptıklarını, hakkındaki tartışmaları, Erdoğan ile ilişkilerindeki iniş çıkışları, medya özgürlüğünün bir demokrasi için önemini, popülist otoriter bir lider eliyle adalet ve özgürlükleri kaybeden Türkiye örneğinden alınması gereken dersleri anlattım. Demokrasiye dönmesi durumunda Türkiye’nin bölge ve dünya barışı için çok önemli roller oynayacak potansiyeli olduğuna hala inandığımı vurguladım.
Ülkemizi esir alan baskı ve korku ikliminin boyutlarının nerelere kadar ulaştığını gösteren iki hususu konuşma sırasında öğrendim.

Dünya siyaseti ve Türkiye hakkında geniş bilgi sahibi Moderatör Ronan O’Malley, Türkiye’den farklı görüşlerin de temsil edilmesi adına bazı Türk uzman ve akademisyenlerle temasa geçip davet ettiğini ama sonuç alamadığını çok manidar şu sözlerle açıkladı: “Konuştuğum isimler, Türkiye’de medyaya baskı ve insan hakkı ihlallerini dile getiren Bilici’yi takdir ettiklerini, aynı panelde kendilerinin de konuşmayı arzu ettiklerini ama o fotoğraf karesine girmeleri halinde fişleneceklerini ve Türkiye’yle ilişkilerde sıkıntılarının artacağını ifade ederek davetimizi geri çevirdiler.”

Sunucu bir not daha paylaştı panel sürerken. Bu not, Houston’da yaşayan muhtemelen bir Türk vatandaşı bir hanımefendiden geliyordu. İnsan hakları ihlallerine dikkat çeken bu konferansı düzenledikleri için WAC’e teşekkür eden kişi, konsolosluk yetkilileri tarafından fişlenmekten ve bu yüzden mağduriyet yaşamaktan endişe ettiği için çok istemesine rağmen toplantıya katılamadığını söylüyordu.

Önemli bir sivil toplum kuruluşunun, önemli bir Amerikan şehrindeki toplantısında bunlar konuşuluyordu. Demokrasiyi rafa kaldıranların bu yaptıklarıyla ülkeye verdikleri korkunç zararı düşünün. Seçkin topluluğa verilen mesajlar bunlar.

Bu satırların yazılmasına vesile olan ve Oda TV’nin yalanlarla dolu rezil bir haber yapmasına yol açan gelişme de panelin sonunda yaşandı. Panelin duyurulduğu ilk günden beri sosyal medyada aleyhime mesajlar atıp duran ve Hizmet aleyhine tamamen AKP/Ergenekon perspektifinde bir propaganda belgeseli hazırlayan bir kişi, soruların yazılı iletilmesi kuralını ihlal edip bağırarak bir şeyler söylemeye başladı. Tam duyamıyordum, ama anladığım kadarıyla benim doğruları söylemediğimi, daha önce gazeteciler hapse atıldığında karşı çıkmadığımı söylüyor ve Gülen’le ilişkimin ne olduğunu açıklamamı istiyordu. Gereksiz yere ortamı elektriklendiren bu çıkış, hem moderatörü hem salondakileri rahatsız etti. Çünkü konuşmamda Zaman’ın Fethullah Gülen’le ilişkisini anlatmış, hapse atılan gazeteciler konusundaki tavrımızın yanlış olduğunu süreçten çıkardığım dersler faslında zaten ifade etmiştim. Sorusu elinde kalmıştı ama eline tutuşturulmuş bir sloganı atmakla görevlendirilmiş ergen gibi görevini yerine getirdi. Moderatör de ona yerinde bir soru sordu: Bilici, Hizmet hareketiyle ilişkisinin ne olduğunu açıkça anlattı, asıl sen Erdoğan’la bağlantını açıklar mısın?

Demokratik dünyada hemen herkesin bir kabus olarak gördüğü Erdoğan’ın hatırı için mağdur gazeteciye çamur atmaya kalkan bir Amerikalı bulmak imkansızken bu şahsın davranışı normal değildi o yüzden bu çok yerinde bir soruydu.

Cevap vermek yerine bağırmaya devam edince dinleyicilerin tepkisi daha arttı ve polis dışarı çıkarmak zorunda kaldı. Meğer soruyu soran cevabı biliyormuş: Epey zamandır başlarını ağrıttığı için araştırmışlar. Erdoğan’ın Hizmet hareketini karalamak için kiraladığı avukatlık firması Amsterdam’la ilişkili biriymiş.

Programın sonunda hem davet sahiplerine hem katılımcılara konuşmayı nasıl bulduklarını sordum. Bu kadar sıkıntıya maruz kalan biri için beklenenden daha ölçülü ve dengeli bulduklarını ifade ettiler. Hala iyimserliğimi ve tebessümü koruyabilmeme şaşırdıklarını söyleyenler oldu. Olağandışı bir durum yoktu. Herkes kendi karakterinin gereğini yapıyordu.

Son bir not, bu toplantılara ilgi duyanlar, organizasyonu yapan kuruluştan 45 dolarlık bilet alarak katılabiliyorlar. Katılım ücretli olmasına rağmen konuşma yaptığım programların çoğunda biletlerin tamamı satılmıştı. Kendi ülkende konuşman yasaklanır, en yakınların bile hal hatır sormaktan çekinir ama gurbet ilde insanlar konuşmanı dinlemek için koşar, hatta bunun için para öder. İlginç değil mi?

Gündem

O kazayla birlikte insanlıkta ölmüş: 120 TL vereyim dava açmayın

Gazeteci Mustafa Hoş’un Çorlu’da gerçekleşen tren kazasını ele aldığı “Ölüm Treni” adlı çalışması A7 Kitap tarafından yayımlandı.

Mustafa Hoş, yolcu treninin devrilmesi sonucu toplam 25 kişi hayatını kaybettiği ve 340 kişi yaralandığı Tekirdağ’ın Çorlu ilçesinde gerçekleşen facianın “gizlenen gerçeklerini” kaleme aldı.

Bilirkişi raporunda, kazanın, menfez ile rayların arasının sağanak nedeniyle boşalması sonucu meydana geldiği belirtilmiş, kaza sonrasında yaşanan gelişmeler ortaya çıkan ihmaller çok konuşulmuştu.

“120 TL VEREYİM DAVA AÇMAYIN”

Mustafa Hoş, adalet ve vicdan kavramlarını yeniden sorgulatacağı çalışmasında faciada eşi Özcan Cesur’u kaybeden Hacer Cesur’un, eşi için vergi dairesine “borcu yoktur” yazısı için gittiği ve ardından yaşananları da anlattı

“Borcu yoktur” yazısının çıkartılması için kendisinden 120 lira istenen Cesur’un, “Benim eşim, devletin sahip olduğu trende öldü. Hâlâ üç kuruşun hesabı yapılıyor” dediği anlar, “’120 TL Vereyim Dava Açmayın’ Diyen Görevli Kimdi?” başlıklı bölümde şöyle anlatıldı:

“Aileleri ziyaret eden TCDD heyetinin davranışları akıl alacak gibi değildi. Yaptıkları işin adı taziye ziyareti idi ama asıl amaçları dava açılmasını engellemekti. Acılarının en derin yerinde ailelere bu ahlaksız teklifi yapmakta zerre tereddüt etmediler. Faciada yanı başında eşi Özcan Cesur’u kaybeden Hacer Cesur’u da ziyaret ettiler.”

“BENİM EŞİM DEVLETİN SAHİP OLDUĞU TRENDE ÖLDÜ”

“Ziyaret ettikleri sırada Hacer Hanım vergi dairesinden geliyordu. Eşi için, ‘borcu yoktur’ yazısı gerekiyordu. Ama bunun için 120 lira para istemişlerdi. Yanında o kadar para olmadığı için ödeyemedi. Vergi dairesi de yazıyı veremedi. Bunu anlattı TCDD heyetine ve ekledi: ‘bize niye böyle davranılıyor? Benim eşim, devletin sahip olduğu trende öldü. Hâlâ üç kuruşun hesabı yapılıyor!’ TCDD heyetinde bulunan avukat hemen söze girdi; ‘Ben 120 lirayı veririm. Merak etmeyin. Ama siz de dava açmayın.’

Okumaya devam et

Gündem

Tutuklu hakim ve savcıların mektupları, Avrupa’daki adliyelerde sergilenecek

15 Temmuz’dan sonra meslekten ihraç edilen binlerce hâkim ve savcıdan tutuklu olanların yakınları tarafından gönderilen mektuplar, Avrupa genelindeki birçok adliye ve mahkemelerde sergilenecek.

“Demokrasi ve Özgürlükler için Avrupa Hâkimleri” (MEDEL) Türkiye’de 15 Temmuz’un ardından toplu şekilde ihraç edilen veya tutuklanan hakim ve savcıların yaşadıkları hukuksuzlukları gündemine aldı.

Tutuklu hâkim ve savcıların yakınlarının MEDEL’e gönderdiği mektuplar, Avrupa’daki tüm halkların okuması için 12 dile çevrildi. Mektuplar Avrupa genelinde mahkeme ve adliyelerde sergilenecek.

MEDEL Türkiye’deki yargı bağımsızlığı konusunda endişelerini internet siteleri üzerinden yayınladıkları bir yazılı açıklama ile duyurdu.

“CEZAEVİNDEKİ MESLEKTAŞLARIMIZI YALNIZ BIRAKMAYACAĞIZ”

euronews Türkçe’ye konuşan MEDEL Başkanı Felipe Marques “Türkiye’deki meslektaşlarımıza kendilerini hiç bir zaman yalnız bırakmayacağımızı ve unutmayacağımızı söylemek istiyoruz. Avrupalı savcı ve hakimlere ise insan haklarını savunan bir tek hakimin bile cezaevinde olması halinde hiç bir hakim ve savcının dünyanın herhangi bir yerinde kendini gerçek anlamda özgür hissedemeyeceğini belirtmek istiyoruz.” dedi. Marques ayrıca “Yargıçlar ve Savcılar Birliği YARSAV’ın hükümet tarafından kapatılmasını tanımıyoruz, bu yüzden YARSAV hala MEDEL üyesi.” dedi.

“HUKUKU SAVUNANLAR YA İHRAÇ EDİLDİ YA DA TUTUKLANDI”

MEDEL’in internet sayfasında 23 Mayıs tarihinde yapılan yazılı açıklamada “Son yıllarda Avrupa Birliği’nin içinde ve dışında vahim olaylar yaşandı. Ancak bizler Türkiye’de yargı bağımsızlığını ve hukukun üstünlüğünü tamamen çökertmek için planlanmış bir şekilde hareket edilmesini başka hiç bir ülkede görmedik. 15 Temmuz darbe girişiminden bu yana hukukun üstünlüğünü savunan bütün savcılar, hakimler ve avukatlar kendilerini hiç bir şekilde savunma hakkı garantisi verilmeden ya ihraç edildi ya da tutuklandı.” ifadeleri yer aldı.

“YARSAV HALA MEDEL’İN ÜYESİ”

Yaklaşık 10 Avrupa Birliği ülkesinde 22 Hakimler Birliği’ni temsil eden MEDEL’e üye olanlar arasında Türkiye’de kapatılan Yargıçlar ve Savcılar Birliği YARSAV da bulunuyor. MEDEL Başkanı Felipe Marques “YARSAV’ın hükümet tarafından kapatılmasını tanımıyoruz bu yüzden YARSAV hala MEDEL üyesi” açıklamasında bulundu.

Söz konusu yazılı açıklamada “2017 Vaclav Havel İnsan Hakları Ödülü’nü kazanan YARSAV Başkanı Murat Arslan görevden alınarak tutuklandı. Temel uluslararası standartların ihlal edildiği bir sürecin ardından 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı.” ifadeleri kullanıldı.

HAKİM VE SAVCI YAKINLARININ MEKTUPLARI 12 DİLE ÇEVRİLDİ

Avrupa Konseyi gözlemcisi konumunda bulunan MEDEL son yıllarda ihraç edilen veya tutuklanan hakim ve savcıların yakınları tarafından kendilerine gönderilen mektupları 12 dile çevirdi. Yorum eklenmeden olduğu gibi yayınlanan mektuplar ve mesajlar MEDEL’in internet sitesinde okunabiliyor. Yazılı açıklamada “Bu mektuplar Türkiye’deki hukuk devletinin hızlı çöküş sürecini inanılmaz bir şekilde ortaya koyuyor.” ifadeleri yer alıyor.

MEDEL’E ulaşan mektuplarda yer alan bazı mesajlar şöyle:

“Bizler, 3500 hakim ve savcı, herhangi bir delil olmaksızın, savunmamız alınmadan, darbeye katılmakla suçlandık, görevlerimizden uzaklaştırıldık. Hepsi bu değil, ülkemizde son dönemde yaşananlar, 15 Temmuz’daki darbe girişiminden daha kötü bir kabus.”

“Yaşananlar soykırım olarak tanımlanabilir. Çünkü bize yönelik uygulamalar şahsımızın yanı sıra aile üyelerimizi, eşlerimizi ve çocuklarımızı da hedef alıyor.”

“Ben bir cumhuriyet savcısı karısıyım. 15 Temmuz darbesi girişiminden sonra kocam önce açığa alındı, sonra meslekten ihraç edildi. Ardından da maaşına ve malvarlığımıza el kondu. Kocam, terör olaylarının yaygın ve şiddetli olduğu bir dönemde özveri ve fedakarlıkla yıllarca terörizmle mücadele etti.”

Mektuplar ile ilgili ilk sergi ve panel 31 Mayıs tarihinde Polonya’da yapılacak.

HSYK’dan ihraç edilen hakimi Columbia Üniversitesi havada kaptı 

Okumaya devam et

Gündem

Hakkari’de bir asker şehit oldu

Hakkari'de iş makineleriyle yol yapım çalışmasında bulunan işçilere PKK’lı teröristlerin saldırısı sonucu bölgede görevli bir asker şehit oldu.

PKK’lı teröristler, Hakkari’nin Derecik ilçesinin karşısında Irak’ın kuzeyindeki üs bölgesinde iş makineleriyle yol yapım çalışmasında bulunan işçilere havanla saldırdı. Saldırıda, bölgede görevli bir asker şehit düştü.

Irak’ın kuzeyinde bulunan Avaşin-Basyan bölgesindeki 2.550 metre rakımlı Sera Batin üs bölgesinde, iş makineleriyle yol yapım çalışması gerçekleştiren işçilere PKK’lı teröristlerce havanlı saldırı düzenlendi. Saldırıda, bölgede görevli 1 asker şehit oldu.

Okumaya devam et

Öne çıkanlar